|
¬ Geef je eigen mening over deze titel
|
|
 De drie gratiën uit de proloog van deze kleine roman waren drie interne leerlingen van een door nonnen bestierde meisjeskostschool. Zij werden zo genoemd door hun bewonderde lerares Latijn, van wie een dochter ook bij hen in de klas zat. Haar dochter heeft psychologie gestudeerd en wordt tegen wil en dank lerares op dezelfde school waar haar grootmoeder les gaf en waar de drie gratiën, van wie er een directrice is geworden, eveneens werken. Er zijn twee met dunne lijntjes aan elkaar verbonden geschiedenissen, waarvan die uit het verleden (kort na de Tweede Wereldoorlog) wordt verteld door de directrice en de andere (het heden) door de kleindochter. Er heeft zich in dat verleden een klein drama afgespeeld rond de zuster-surveillante Ursula (een veelbetekenende naam in dit verband) die van de lerares Latijn niet mee mocht op een schoolreisje naar Trier. Aan de andere kant is er de (seksueel) gefrustreerde kleindochter, getrouwd met een man die plekken opzoekt waarvan oude foto's bestaan en deze dan opnieuw fotografeert. Dit goedgeschreven boek laat je ook na herhaalde lezing niet los.
Bron: Biblion.
|
|
|
|
Kies een lijst
