|
¬ Geef je eigen mening over deze titel
|
|
Matt had van Emmy gehouden, met haar sproetige, stralende, magische lichaam. Hij hield van het feit dat ze zich nergens iets van aantrok, de manier waarop ze naar het dak van de kerktoren was geklommen en hem volop gezoend had. Dat ze in de rivier was gesprongen, alleen maar om te weten hoe dat voelde. Hij had het fantastisch gevonden zoals ze tegen haar ouders had gezegd: 'We zullen gewoon van de baby houden, oké?' Ze dachten dat dat voldoende zou zijn, als ze maar van Mahalia hielden.
Over Mahalia schreef de pers:
'Voor het eerst ontmoette ik een tienervader, een heel sympathieke nog wel. (...) Zijn pogingen om zijn leven te organiseren, zijn ups en downs en zijn intense relatie met de baby worden sfeervol beschreven. De nevenpersonages komen goed uit de verf. De confrontatie tussen Matt en de uiteindelijk weer opduikende moeder is geloofwaardig uiteerkt. Een gevoelig boek.' De Standaard (site Houtekiet)
|
|
|
|