Bekroningen: Boekenleeuw (1997)
¬ Geef je eigen mening over deze titel
|
|
De vader van Weettewa is er nooit, en dat had ze wel anders gewild. Maar afwezige vaders hebben ook voordelen: ze zijn mooi, lief, sterk... en dat alles tegelijk. Daar kan geen aanwezige vader tegenop. En als ze hem echt nodig heeft, kan ze hem altijd nog bellen. Helemaal naar Zuid-Amerika. Maar dat is nog nooit gebeurd.
Tot op een dag bulldozers verschijnen in de Azaleastraat en het voetbalveld van 'De-club-waarvan-de-naam-nooit-wordt-genoemd' moet plaatsmaken voor een nieuwbouwwijk. Het clubhuis wordt gesloopt, de canadapopulieren bij de beek geveld...
De clubleden kijken machteloos toe tot ze het niet meer kunnen aanzien en ze willen overgaan tot wraak. Maar hoe? 'Weettewa?' zei Weettewa toen, 'ik bel mijn vader.' |
|
|
|