|
Boeken: ¬ Wit is altijd schoon
|
|
Leo Pleysier debuteert in 1967 met een verhaalfragment in het jongerentijdschrift 'Zenit'. In zijn eerste boeken behandelt hij zijn traumatische jeugdervaringen, de relatie tussen de stad en het platteland en de werkelijkheid achter de idyllische voorstellingen van de negentiende-eeuwse Kempen. De opstandigheid uit het vroegere werk van Pleysier maakt later plaats voor ironie, mededogen en humor. Zijn bekendste werken zijn 'Wit is altijd schoon' (over de gevoelens van een zoon bij het overlijden van zijn moeder), 'De kast' (over hoe een erfstuk gevoelens losmaakt bij de nabestaanden) en 'De gele rivier is bevrozen' (over een jongetje dat gefascineerd is door een tante die missioneringswerk verricht in China). |
|
|