 Heidi Boonen studeert aanvankelijk tekenfilmmaken aan de Academie voor Schone Kunsten in Gent. Via Ed Franck wordt ze schrijfster. Maar niet voltijds. Ze werkt vandaag als vormgeefster voor ‘De Standaard der Letteren’. In 1996 debuteert ze met ‘Mijn vingers zijn niet lang genoeg’. Het gaat over een meisje, Charlotte, dat de dood van haar moeder verwerkt. Heide Boonen laat twee verhaallijnen door elkaar lopen, fantasie vervormt de realiteit sterk in een boek met een opvallende vormgeving. In 1998 verschijnt ‘Anna en Alexander’. Anna verhuist en verliest haar moeder. In een zintuiglijke, suggestieve, krachtige stijl verwoordt Heide Boonen Anna's eenzaamheid. Die stijl vind je ook terug in ‘Duivelshanden’, dat genomineerd wordt voor de Gouden Uil en in 2002 een Boekenleeuw krijgt. Manon verwoordt in een soort dagboek wat er vooraf is gegaan aan de dag waarop ze een meisje uit de klas verwondde. Boonen trapt niet in de val van sentimentaliteit en laat in korte zinnen veel ruimte voor suggestie, wat het verhaal veel emotionele diepgang geeft. Bron: http://www.ncjvillakakelbont.be |
Kies een lijst
